Ik merk dat mijn tempo verandert. Niet omdat ik minder wil, integendeel, maar juit omdat ik meer voel.
Vandaag was geen grote dag, maar wel een echte. Een dag waarin doen en rust elkaar afwisselen zonder strijd.
Een gebalanceerde dag.
Ik heb opgeruimd, geschreven en daarna gewoon gelegen, niet om te ontsnappen, maar om te laten landen.
En daar, in die rust, gebeurt iets, niet zichtbaar of meetbaar, maar wel voelbaar.
Mijn creatie ontstaat niet meer alleen in het moment van schrijven maar juist in het moment van niks doen.
En daar waar ik aanwezig ben zonder iets te hoeven worden, ontstaat vanzelf richting.
Morgen komt de proefdruk van mijn 2e bundel. Een spannend moment. Hoe zal het boek eruit gaan zien? Er zijn bijna 4 maanden verstreken na het uitbrengen van mijn eerste bundel. Deze bundel heeft als titel meegekregen: 'waarheid in beweging' en heeft als subsitel: 'thuiskomen in loslaten'.
Waar 'Adem van de ziel' ontstond in de stilte is deze bundel geboren in beweging.
Wat toen nog naar binnen keerde, zoekt nu zijn weg naar buiten. Niet om vast te houden, maar om te laten gaan.
De adem werd woorden. De woorden werden richting. En in die richting.. ontstond ruimte.
Deze bundel is geen antwoord, geen bestemming, maar een thuiskomen dat juist ontstaat door het loslaten.
Elk gedicht ontstond in het moment zelf en staat hier precies zoals het geschreven werd. Niet gerangschikt, niet herschikt maar gevolgd in zijn eigen beweging.
Woorden die komen en weer verdwijnen. Betekenis die verschuift. Waarheid die niet stil wil staan, maar beweegt.
Soms zacht, soms rauw, soms helder, soms ongrijpbaar.
Zoals het leven zelf.
Misschien herken je iets van toen. Misschien voel je vooral het nu. En misschien merk je dat thuiskomen geen plek is, maar een beweging.
Een beweging, die nergens begint, die nergens eindigt maar steeds dichterbij komt