Ik leer dat beschermen niet hetzelfde is als sluiten en dat ik mijn hart niet hoef te verharden om mezelf trouw te blijven. Bescherming is geen muur; het is een afstemming.
Ik blijf open, maar niet meer beschikbaar voor wat mij leegzuigt. Ik luister, maar ik draag niet meer wat niet van mij is. ik voel, zonder mij te verliezen in de emotie van een ander.
Er is een periode geweest dat ik dacht: liefde betekent alles toelaten. Nu besef ik dat liefde ook betekent: begrenzen zonder schuld en niet vanuit angst, maar vanuit zorg voor wat werkelijk in mij leeft en stroomt.
Mijn energie is geen gemeengoed. Ik mag kiezen waar ik mij verbind en waar ik loslaat- zonder uitleg en zonder strijd.
Bescherming is voor mij een innerlijke houding geworden. Een stille beslissing:
Ik verlaat mezelf niet meer.
Ik hoef niemand buiten te sluiten om mezelf binnen te houden. Ik blijf zacht, maar niet poreus. Open, maar gegrond. En aanwezig, zonder mezelf weg te geven.
Wat bij mij hoort, blijft. Wat niet bij mij hoort, mag voorbijgaan.
En daarin voel ik geen verlies, maar rust.