Er zijn momenten in mijn leven geweest waarop groei voelde als vooruit gaan
Besluiten nemen, stappen zetten, richting kiezen.
Maar de laatste tijd ontdek ik iets anders.
Soms is groei juist het moment waarop ik stop met bewegen
En niet uit angst of terugtrekking
maar omdat er op dat moment niks meer te doen valt..
Ik merk dat mijn waarneming scherper is geworden.
Ik zie patronen eerder.
Niet omdat ik slimmer ben, maar rustiger.
Ik voel steeds beter wanneer iets niet klopt en wanneer niet,
zonder dat ik het hoef te verklaren.
Dat maakt dat ik soms sneller ben dan de situatie kan dragen -
en precies dát vraagt nu om vertraging
Over initiatief en verantwoordelijkheid
Ik heb lange tijd gedacht dat nabijheid ontstaat door initiatief.
Door er te zijn, door te bewegen,
door woorden te geven aan wat voelbaar is.
Dat kan kloppen - maar alleen zolang het wederkerig blijft.
De laatste tijd merk ik dat ik het initiatief vaak vanzelf neem.
Niet omdat ik moet, maar omdat het me gemakkelijk afgaat.
En juist daarin schuilt een valkuil: als ik blijf initiëren
neem ik ongemerkt verantwoordelijkheid over die niet van mij is.
Ik ervaar dat echte groei voor mij betekent:
Het initiatief daar laten waar het hoort..
Niet als test
Niet als spel.
Maar als waarheid.
Wat van mij is, beweegt vanzelf.
Wat niet beweegt, vertelt ook iets.
Over verlangen en zelfrespect
Verlangen is geen probleem, integendeel!
Ik voel het helder, soms snel en soms speels.
Maar ik leer steeds beter te ervaren dat verlangen pas zuiver blijft
wanneer ik het niet hoef te volgen.
Ik kan willen zonder te hoeven
en dat is nieuw voor me.
Ik merk dat ik mezelf serieus neem wanneer ik niet automatisch verder ga,
zelfs als iets fijn voelt.
Niet alles wat prettig is, draagt mij.
En niet alles wat mij aantrekt, hoort bij mijn volgende stap.
Zelfrespect zit voor mij momenteel niet in afstand maar in afstemming.
Over verschil en volwassenheid
Ik zie steeds duidelijker dat verschil geen oordeel vraagt maar erkenning
Niet iedereen beweegt op hetzelfde tempo en ik beweeg nogal snel.
Niet iedereen draagt dezelfde verantwoordelijkheid.
En niet iedereen kan hetzelfde niveau van nabijheid dragen.
Vroeger probeerde ik dat verschil te overbruggen maar nu laat ik het bestaan.
Dat is geen hardheid maar helderheid.
Over dromen en signalen.
Soms komen mijn inzichten niet via een gesprek, maar via beelden.
Dromen die niks uitleggen, maar iets positioneren.
Geen waarschuwingen, geen voorspellingen -
alleen een stille aanwijzing: hier hoef ik niks te doen.
Die signalen vertrouw ik steeds meer.
Niet omdat ze mystiek zijn, maar omdat ze simpelweg kloppen in mijn lichaam.
Ik ervaar dat als synchroniciteit.
Over groei
Groei betekent voor mij niet langer dat ik méér moet doen (behalve schrijven),
maar minder hoef te dragen
Niet alles hoeft meer te worden opgelost of te worden benoemd of te bewegen
Soms is het meest volwassen wat ik kan doen
is blijven waar ik sta en ervaren dat eigenlijk dat al voldoende is
En dat brengt me waar ik op dit moment ben
en vertrouw het leven dat nu bij mij past