Op mijn website schreef ik ooit eens 'Sat Nam' en de woorden 'er is maar 1 God en dat is waarheid'.
Dat klinkt misschien groot of misschien zelfs religieus of spiritueel maar zo bedoel ik het niet. Het gaat niet om een godsdienst maar om een principe.
Waarheid is voor mij geen bezit. Niemand heeft de waarheid volledig in handen, ik ook niet. Iedereen ziet een deel, voelt een deel, begrijpt een deel. Wat voor de één waar voelt, kan voor de ander nog verborgen zijn.
Ik zie waarheid ook niet iets dat vaststaat, maar als een richting.
Uitleg: waarheid ontstaat wanneer ik eerlijk blijf in wat ik werkelijk voel, het probeer te benoemen, en hoe of wat ik zie en vooral: wat ik ervaar. Het is een voortdurend proces van zoeken, ontdekken en soms ook corrigeren. Wat gisteren waar leek, kan morgen weer anders zijn. Niet omdat waarheid verdwijnt, maar omdat mijn inzicht groeit.
In die zin is waarheid geen dogma, maar een beweging.
Esoterie gaat voor mij daarom niet over geheimzinnige kennis of verborgen systemen, maar over innerlijke eerlijkheid. En over de bereidheid om steeds opnieuw te kijken naar mezelf, naar de wereld en naar de verbinding daartussen.
Wanneer ik uit waarheid leef, ontstaat er iets bijzonders namelijk de behoefte om gelijk te hebben, wordt minder belangrijk. Wat belangrijker wordt, is echtheid en juist daar ontstaat verbinding.
Echte verbinding ontstaat namelijk niet uit rollen of verwachtingen (die ik ook heel lang had) maar uit mensen die zichzelf durven te zijn. Wanneer ik namelijk eerlijk ben in mijn eigen ervaring, ontstaat er juist ruimte voor de ervaring van de ander.
Dat is een oefening. Ik ben er dagelijks mee bezig.
Zo wordt waarheid uiteindelijk niet iets dat mensen uit elkaar drijft, maar juist iets dat ontmoeting mogelijk maakt.
Voor mij is waarheid dan ook geen eindpunt, maar een kompas.
Een richting die mij helpt om steeds dichter bij mezelf te komen en daardoor ook dichter bij de ander.