Creatie vanuit mijn hart
Onder deze volle maan erken ik dat mijn zelfvertrouwen van binnen ontstaat. En niet omdat alles zeker is, maar omdat ik steeds beter leer bij mijzelf te blijven, ook wanneer de buitenwereld reageert of zwijgt.
Ik zie dat mijn eigenwaarde af en toe nog meebeweegt met wat van buiten komt. Ik veroordeel dat niet. ik herken het.
En ik kies er steeds vaker voor om mezelf te dragenm in woorden die voor mij waar zijn.
Ik hoef niet begrepen te worden. Ik begrijp mezelf door trouw te blijven aan wat in mij leeft.
Mijn hart weet meer dan dat ik kan verklaren met mijn denken. Elke ademhaling brengt een golf met zich mee: ze komt en ze gaat. Ik leer daarin steeds beter te bewegen, en juist niet zoals zovelen zeggen door vast te houden, maar door aanwezig te blijven in mezelf.
En soms maak ik keuzes waarvan ik de uitkomst niet ken.
Wat ik wel ken, is de verbinding met mezelf; dat is mijn houvast, mijn veiligheid.
En dat is tegelijkertijd mijn moed: de diepte ingaan, niet om te bewijzen, maar om juist in te blijven en vertrouwen op mijn innerlijke kracht en zeker ook wanneer woorden soms nog onderweg zijn...
Zonder wrijving geen glans
Zonder diepte geen belichaming